kurşun kalem mizah

Kitabın adı dikkat çekici. Yazarı, neden bu ismi verdiğini kitabın önsözünde şöyle açıklıyor: "Halk devrimcilerin NAR’ıydı. Kabuğu çatlayan Nar halkın olgunlaşan ve yarın sokağa taşacak mücadelesinin simgesidir."

Kitabın önsözünde söyle deniyor:

"Bu kitap Türkiye faşizmi koşullarında eksiği, zaafı, cesareti, korkuları ve bilgisi kadarıyla dünyanın en onurlu ve namuslu işi olan DEVRİMCİLİĞİ; kuyu tiplerinde, F tiplerinde,
ülkemizin her karış toprağında yapan CEPHE KADROLARINA ithaf edilmiştir.

Ve bu kitap;
Kuyu Tipi Hapishanelere karşı 266 gün süresiz açlık grevi yapan,
Süresiz Açlık Grevi devam ederken, “zorla” götürüldüğü Antalya Şehir Hastanesi’nde
“zorla müdahale işkencesine” uğrayan,
Zorla müdahale işkencesinden sonra “KUYU TİP’LERİNE” karşı 41. zaferi kazanan ve
üç ay boyunca yoğun bakımda ölüme karşı direnen GÜRKAN TÜRKOĞLU’nun anısınadır.

Gürkan Türkoğlu 5-07-2026 tarihinde şehit düşmüştür. Cenazesi Erzincan Çağlayan’daki köyüne defnedilmiştir.
Gürkan Türkoğlu kitaptaki devrimci karakterlerin oluşmasında büyük emeği geçen onurlu, namuslu, emekçi bir devrimcidir.
Anısı önünde saygıyla eğiliyor, mücadelesini yaşatacağımıza dair söz veriyoruz.

°°°

Neden ÇATLAMIŞ NAR’IM ?

Devrimcilik halkla birlikte yaşamak ve halka gitmek deriz her zaman. Her devrimci bunu kendi pratiğinde farklı yollarla somutlar. Kimi kapı kapı gezip kitle çalışması

yapar, kimi hazır emek verilmiş ilişkileri geliştirir, kimi esnafın kapısını aşındırır.. halka gitmek kavramı hayatın içinde öğrenilir.

Yoksul bir mahallede devrimcileri hiç tanımayan insanlara ne yaptığını anlatmak zordur; bu her devrimcinin vermesi gereken bir sınavdır aslında. Yoksulluğun, yozlaşmanın, değersizliğin ve çaresizliğin en çıplak yaşandığı yoksul mahallerde devrimciler de kapitalizmin yaşamda nasıl vücut bulduğunu görür.

Bu kitapta ki devrimciler yüzmeyi tam olarak öğrenmeden denize daldılar, kah boğuldular,

kah yüzdüler, kah dibe battılar.. ama her şeyi halkla birlikte öğrenip halkla birlikte aştılar. İlk defa uyuşturucu kullanan gençlerle tanıştılar,

ilk defa tacize uğrayıp dayak yediler,
ilk defa odun kırıp soba yaktılar,
ilk defa farelerle birlikte uyuyup, pirelerle yaşamayı öğrendiler.

Halk nasıl yaşadıysa onlar da öyle yaşayıp öğrendi. Halk devrimcilerin NAR’ıydı. Kabuğu
çatlayan Nar halkın olgunlaşan ve yarın sokağa taşacak mücadelesinin simgesidir.

Bu nedenle ÇATLAMIŞ NAR’IM da anlatılan hikaye halkın devrim mücadelesine katılacağının müjdesidir. Tüm halkımıza iyi okumalar dileriz.

Dr. Barış Kaya

okumaOdasi-catlamis-narim-bariskaya-sıkıştırıldı

devamını okumak için tıklayın

Film Odası’nda Bu Hafta:BABAM İÇİN

Bu hafta film köşemizde, gerçek olaylardan esinlenen Babam İçin filmini halkımızın beğenisine sunuyoruz. Film, yalnızca duygusal bir baba-oğul hikâyesi değil; aynı zamanda devlet aygıtının ve hukukun egemenlerin elinde halklara karşı nasıl bir saldırı silahına dönüştüğünü anlatan çarpıcı bir yapıt niteliğindedir.

Film bizleri 1970'lerin İrlanda'sına götürüyor. İngiliz sömürgeciliğinin onlarca yıldır halkın üzerine karabasan gibi çöktüğü, işsizliğin, yoksulluğun ve baskının gündelik yaşamın ayrılmaz bir parçası hâline geldiği bir tarihsel kesitte başlıyor. Başkahraman Gerry Conlon, geleceğe dair büyük umutları olmayan, düzenin kıyısına itilmiş binlerce gençten yalnızca biridir. Hırsızlık, hippilik ve esrar kullanımı yaşamının sıradan parçalarıdır.

IRA tarafından düzenlenen bombalı bir eylemin ardından Gerry ve ailesi, hiçbir somut delil olmaksızın suçlanır. İşkenceyle alınan ifadeler, uydurulan kanıtlar ve siyasi komplolar sonucunda Kraliçe'nin mahkemesi tarafından uzun yıllar hapse mahkûm edilirler. Bu adaletsiz hükmün ardından Gerry ve babası aynı hapishaneye sevk edilir.

Eser aynı zamanda devlet şiddetinin en sistematik biçimlerinden biri olan tecridin insan ruhu üzerinde yarattığı tahribatı da çarpıcı biçimde gözler önüne seriyor. Emperyalizmin yıllardır "terörle mücadele", "güvenlik" ve "kamu düzeni" söylemleri altında yürüttüğü saldırgan politikaların gerçek yüzünü gösterirken; devletlerin işlediği suçların nasıl görünmez kılındığını da teşhir ediyor.

Bir diğer dikkat çekici nokta ise baba-oğul ilişkisinin işlenişidir. Gerry ve babasının zindan koşullarında kurduğu dayanışma, en ağır baskı koşullarında dahi umudun nasıl korunabildiğini gösteriyor. Düzen insanları yalnızlaştırarak güçsüzleştirmeye çalışırken, dayanışma ve bağlılık ezilenlerin elindeki en güçlü silahlardan biri hâline geliyor. Film bu yönüyle yalnızca bir hukuk skandalını değil, aynı zamanda insan onurunun savunusunu anlatıyor.

Son tahlilde Babam İçin, bir yandan İrlanda halkının tarihsel mücadele deneyimine ışık tutarken, diğer yandan dünyanın bütün ezilenlerine dair evrensel bir söz söylüyor. İrlanda'nın zindanlarından yükselen bu hikâye, bizlere tecrit, işkence ve zulüm karşısında insanı ayakta tutan şeyin direnme ve teslim olmama iradesi olduğunu bir kez daha gösteriyor. Çünkü adalet hukuki değil, siyasi bir mücadeledir ve kendiliğinden gelmez; ancak mücadeleyle ve bedellerle mümkün hâle gelir.