Ülkemizde gerçek gündem unutturulmaya çalışılsa da artık mızrağın çuvala girmediği zamanlardayız. Yoksulluk kat kat arttıyor, yoksullar çığ gibi çoğalıyor. Böylesi koşullarda direnişlerin olmasından doğal bir şey olamaz. AKP faşizmi ülkemizi emperyalizme peşkeş çekerken emekçilere yoksulluğu arttıracak sefalet zamları dayatılıyor.
Migros işçilerine yapılan %28’lik zamma karşı “artık yeter” diyerek direnişe başlayan Migros Depo işçilerine BİM depo işçileri de katıldı.
Van’da iş bırakan BİM depo işçileri, zam oranının yüzde 50’ye çıkarılmasını ve çalışma koşullarının iyileştirilmesini talep etti.
Kuşkusuz direnişlerin temel amacı direnen işçilerin haklarını elde etmesidir. Ancak direnişlerin ortak yönü nedir diye sorulacak olunsa tümü için “örnek olur, yol göstericidir” demek yanlış olmayacaktır. Migros işçisine dayatılan sefalet zammına karşı “onur mücadelesi” başlatan işçilerin direnişi kısa zamanda benzer koşullara mahkum edilen işçilere yol gösterici oldu. BİM işçileri de direnişe geçti.
BİM işçilerinin talepleri de Migros işçilerinin taleplerine benzerlik gösteriyor:
– Maaş zamları net yüzde 50 olsun.
– Vergi kesintilerini işverenler ödesin.
– Banka promosyonları eksiksiz, tek seferde ödensin.
İşçiler patrona yaptıkları çağrıda şu ifadelere yer verdi:
Biz Durursak Sistem Durur!
Bizler, her sabah o devasa depo kapılarından içeri giren, gün boyu o meşhur “hadi hadi” baskılarıyla, saniyelerle yarışarak palet dizen, tır yükleyen BİM depo işçileriyiz.
Emeğimizin karşılığı olan rakamlar nerede? Enflasyonun altında kalmış “ufak meblağları” müjde diye sunmaya mı hazırlanıyorsunuz? Depodaki bu yüksek temponun ödülü, ay sonunda belirsizlikle uyanmak mı?
Bizler hakkımız olanı, alın terimizin karşılığını istiyoruz. Bu sadece bir maaş meselesi değil, bir haysiyet meselesidir.
Koca devi ayakta tutan bizlerin sesini duyun, çünkü bu sessizlik hayra alamet değildir!
