Yazan: Av. Aytaç Ünsal (Aşağıdaki yazı, Tavır dergisinin yeni çıkan Ocak-Şubat 2026 tarihli sayısından alınmıştır.
“O geçmişe iz bırakır geleceğe ışık tutar”
Bertholt Brecht
Çivi küçüktür, önemsiz görülür.
Kimine göre alt tarafı bir çivi parçasıdır işte.
Bazen bir çivi hayati önem taşır oysa ki.
Dağcıların tırmanırken kullandıkları çiviler vardır örneğin.
Kayalara çakar, sabitler ve halatlarını o çivilere bağlarlar.
Önden tırmanan dağcıların çaktığı çivileri arkadan gelen dağcılar kullanırlar.
Dağcı çok güçlü olabilir, deneyimli ve yetenekli olabilir. Ama güvenliği yoksa bir fırtınada savrulabilir. Ayağı kayıp
uçurumlara düşebilir. Böyle bir anda tek bir çivi belirleyici olur.
Dağcının bireysel niteliklerinin hiçbir önemi kalmaz. Çivi her şey olur.
Biz de halk olarak büyük dağları tırmanıyoruz. Kayalıklar da soğuk ve sert rüzgarlar esiyor.
Donduruyor, kimisi aşağıya düşüyor, kimisi tırmandıkça daha
zorlu bir tırmanışın bizi beklediğini
anlıyor ve geri dönüyor. Kimisi elleri, bacakları kayalıklarda kesildikçe güçleniyor. Vazgeçmek yerine inancını büyütüyor, kendini uçuruma bırakıyor.
Biz aşağıda asla bir yaşam olmadığını biliyoruz. Aşağısı çukur ve vahşi hayvanlarla dolu. Canlı canlı yemek için bekliyorlar.
Bizim tırmanmamak gibi bir seçeneğimiz yok. Yaşar Kemal ustanın dediği gibi “Mecbur insanlarız biz”. O kayalara bir dağ çiçeği gibi kök salıp sımsıkı tutunup zirveye doğru devam etmek zorundayız.
Bilirsiniz zordur tırmanış. Sarp kayalara, oynak taşlara basarak ilerlersin. Ama sanki hiç ilerleyememişsin gibi gelir. Gözün kesmediği yerde daha önce tırmananların deneyimlerine güvenirsin.
Aştığında ulaşacağın hedefleri düşünürsün. Düşününce
tüylerini diken diken eden hayalini getirirsin aklına bir an bile duramazsın.
Bir dağın zirvesine ulaşmak önceki dağcıların tırmandığı yolu takip edip üzerine koyabilmektir. Ayak izleri belliyse de her iz birbirinden farklıdır.
Bir anda ulaşılmaz zirvelere. Biri daha yükseğe ulaşır biri daha daha yükseğe. En son zirveye çıkan önceki dağcıların emeklerini deneyimlerini de o zirveye çıkarmış olur. Kendinden öncekilerin kayalara çaktığı çivileri takip etmiştir.
Biz de zirveye doğru durmaksızın tırmanıyoruz. Manevi dağlar var önümüzde. Adalet mücadelesi de bir dağdır. Demokrasi ve
bağımsızlık mücadelesi de.
Zirve, düzenin değişmesidir halk için. Üzerimize esen soğuk
rüzgarlar sadece derimizi kalınlaştırıp sertleştiriyor.
Aldığımız kesikler uyarıyor bizi canlandırıyor. Zorluklar sadece azmimizi arttırıyor.
