Seyîd Rıza ve arkadaşlarının idam edilişlerinin 89’uncu yıldönümünde birçok kentte anma yapıldı.
Dersim, Antep, Muş, Şırnak, Van, İstanbul ve Bitlis’te gerçekleştirilen anmalarda,

- Seyîd Rıza ve arkadaşlarının mezar yerlerinin açıklanması
- 1937-38 Dersim Tertelesi’ne ilişkin bütün belgelerin açıklanması,
- Dersim isminin resmî olarak iade edilmesi,
- Dersim halkından resmî olarak özür dilenmesi
gibi talepler ileri sürüldü.
Bu talepler, haklı, demokratik taleplerdir.
Seyid Rıza ve arkadaşları, haklı bir dava için ayaklandılar ve savaştılar.
Irkçı, asimilasyoncu küçük burjuva diktatörlüğü tarafından katledildiler.
Devlet, Dersim halkını sindirmek, bir daha ayağa kalkamayacak hale getirmek için 38 katliamını gerçekleştirdi, halk önderlerini infaz ve idam etti.
Dersim halkı buna rağmen Seyid Rıza’yı yaşattı.
Bugün şehrin meydanında onun heykeli vardır.
O heykelin altında Kemal Gün’ün direnişi başta olmak üzere, sayısız demokratik eylem gerçekleştirilmiştir. Halk nezdinde meydanın adı, devletin koyduğu “kışla meydanı” değil, Seyid Rıza meydanıdır.

Ancak bu anmalarda bir başka çelişkili durum vardır.
Seyid Rıza’yı ananların bir kısmı, Dersim katliamcılarının devamcılarıyla, Seyid Rıza’ya asanların devamcılarıyla el sıkışanlardır.
Çok iyi bilindiği gibi, Dersim katliamı dünde kalmadı.
O günden sonra da Kürt halkına yönelik ırkçı asimilasyon politikası katliamlar sürdürüldü.
Onbinlerce Kürt halkı katledildi.
1970’lerin ortalarından itibaren bu katliamların uygulanmasında MHP ve MHP’li kadrolar hep baş rolde bulunmuşlardır.
AKP iktidarı Roboski’den Hendek katliamına kadar, Kürt halkına yönelik onlarca katliamın sorumlusu ve uygulayıcısıdır.
Bu tablo ortadayken,
Tayyip Erdoğanlarla, Bahçelilerle, yine bu katliamlarda birinci derecden rol oynayan Hakan Fidanlarla el sıkışanların Seyid Rıza anmalarında bulunması, riyakarcadır.
Seyid Rıza’yı katledenlerle el sıkışırken Seyid Rıza anılamaz.
Suriye’de ABD emperyalizmiyle işbirliğini, Türkiye’de AKP faşizmiyle işbirliği “süreci”ni savunanlar, Seyid Rıza’yı anamazlar.
Anmaya kalkarlarsa, bunun adı siyasi riyakarlık olur.
Taebinizde o kadar “samimi” iseniz, talebinizi meydanlarda değil, Tayyip’le, Bahçeli’yle, Öcalan’la yaptığınız aylık görüşmelerde dile getirin!
Zaten onlar mezar yerini de biliyorlardır!
Kürt milliyetçi hareketi, bugünden sonra, teslimiyeti, emperyalizm ve faşizmle işbirlikçiliği gizlemek, perdelemek için buna benzer manevralara daha çok başvuracaktır.
Ama ne yaparlarsa yapsınlar, Kürt halkının özlemlerine, şehitlerine ihaneti hiçbir şey örtemeyecektir.
